باشد ٬ دیگر نه من سراغی از نگاه تو می گیرم و نه تو یادی

        از یادم خواهی کرد .

       باشد ٬ می گذرد این روزهای گنگ و مبهم با حدس و

        خیال و خبرهای کوتاه .

      باشد ٬ دیگر تو هم که بیایی کسی نمانده به

       استقبال هوایت .

      باشد ٬ "بی معرفتی" از تو و "دلداگی " از من  .

      باشد ٬ این بار هم نخواهم نوشت که شرح پریشانی

       این لحظه هایم از امتداد  کدام قصه بود . 

       باشد ٬ یاد می گیرم که واژه ها حرمتی دارند به

       عمق دلت که اگر رهایش کنی غرق می شوند .

        باشد ٬ می نویسم تا از یاد نبرم "بی مهری"ات را ٬

       تا یادم بماند که ... گذشتن از من و لبخندش  ازتو .

     باشد ٬ تو مغرور و من مغموم ...

       باشد ٬ ... این بار هم به حرمت تو ...

        اما ... بدان که رسیده ام به باران و رو به فردای روشن

      فریاد می زنم که   "کاش نگفته بودم...

         که کاش نمی دانستی! "

      می نویسم تا  به یادگار بماند خطی از دل ... ردی از زمان !

           پاییز ٬ دلتنگی من است از پس روزهای ندیدنت ٬

         نبودنت ... پاییز ٬ تلخی دور ماندن های توست از

         هوای دلم که می بارد به ناز ٬ می خواند به ساز

        خوش آهنگ روزگار ... پاییز ٬ نقش خاطرات توست

        ٬ زرد ٬ قرمز ٬ نارنجی ... نقش می زنی به

        صفحه ی دلم به رنگ یاد خود . پاییز ٬ غروب تنگ

        آسمان ٬ سکوت و رخوت زمین ٬ تلالو شکوه بارش

        تگرگ میان نبض خسته ی یقین ... پاییز ٬

        خود من است ٬ خسته و غمین و دلزده ...

        پاییز خود من است ٬ خودی نشسته   

        در نگاه خسته ات ...